Hoorn

Op een blaasinstrument maak je klank door lucht te blazen in of over het instrument. Je blaast die lucht in of over een mondstuk, die het geluid doorgeeft aan een klankbuis. Er bestaan verschillende soorten mondstukken en de klankbuizen zijn van hout of edele metalen

gemaakt.De grootte van de klankbuis bepaalt de hoogte van de klank. Hoe groter de buis, hoe lager de klank. Die klank kan verder bepaald worden door het openen en sluiten van kleppen, ventielen of een uitschuifbare buis en door de juiste blaastechniek van de speler.

Over dit instrument

De hoorn is een muziekinstrument dat sinds lange tijd belangrijke functies heeft vervuld. Net als bij de trompetten kon ook op de hoorn door het ontbreken van kleppen en ventielen in het hoofdbuiscorpus niet chromatisch in alle twaalf toonsoorten worden gespeeld. Dit was al vroeg in de westerse muziekgeschiedenis, rond de 14e eeuw, wel het geval met de schuiftrombone. De hoorn is, met de trompet, in feite het laatste koperblaasinstrument dat van ventielen werd voorzien
Vroeger werd de hoorn bij de jacht gebruikt. Hoorns werden ook gebruikt om signalen door te geven, zoals de posthoorn, signaalhoorn en bugel. Tegenwoordig is de hoorn vooral bekend als blaasinstrument in ensembles, orkesten of als solistisch muziekinstrument.

De hoorn hoort bij de familie koperblazers. Een hoorn is een koperen buis die begint met een mondstuk van ca. 17 mm doorsnede, daarna breder wordt tot circa 12 cm. Na een cilindervormig gedeelte mondt de buis uit in een beker met een doorsnede van circa 30 cm. De beker is aanzienlijk groter en anders van vorm dan die van de trompet. De totale lengte van de hoorn is afhankelijk van de grondstemming van het instrument: een Bes-hoorn is ongeveer 2,75 m, een F-hoorn 3,78 m en een C-hoorn 4,72 m. Tegenwoordig is een combinatie van twee hoorns in één instrument gebruikelijk, namelijk de dubbelhoorn (F–Bes). Dit is het standaard instrument in professionele symfonieorkesten. De dubbelhoorn wordt gebruikt voor het vergroten van het bereik en het krijgen van een andere klankkleur of timbre: de Bes-hoorn heeft een scherpere klank waardoor het meer geschikt is voor signalen; de F-hoorn is zachter van klank waardoor hij meer geschikt is voor het samenspel met houtblazers en strijkers. De hoorn heeft standaard drie draaiventielen. Er kan ook nog een stopventiel op zitten. Bij een dubbelhoorn kan men schakelen tussen de twee hoorns door middel van een soort trigger.

Maar misschien interesseert dit je ook…

Meer info?
Loop je warm voor deze opleiding? Vul dan het formulier in. We spreken dan graag af om te bespreken wat je mogelijkheden zijn. Meer informatie over het inschrijvingsgeld vind je op de inschrijvingspagina. We kijken uit naar ons gesprek!
  • ©2019 Academie Wijnegem - Schilde - Zoersel    — made by design